Македонска кујна

За разлика од многу други, медитеранската кујна не е производ на одредена етничка група или култура.

Наместо тоа, таа е етикета која се однесува на кулинарските трендови што ги споделуваат разновидни групи народи кои живеат во регионот околу Средоземното Море.

Иако медитеранската кујна не е регулирана со една култура, таа е продукт на културно влијание и размена.

 

Најраните цивилизации во светот се граничеле со Средоземното Море.

Нивниот развој поддржан од богатата почва и умерената клима го отежнувале земјоделското производство. Како точка на пресек помеѓу:

Азија, Европа и Африка, со големи цивилизации лоцирани во секоја област, Медитеранот бил географски наменет да стане главен трговски центар.

Трговците разменувале културни добра како зачини и други стоки за храна, што резултирало со проширување на одредени состојки низ кујните на овие разл

ични народи.

Токму преку оваа форма на културна интеракција некои фундаментални елементи на медитеранската кујна станале популарни во целиот регион.

 

Најважните карактеристики на медитеранската кујна во голема мера се обликувани од климата и географијата на регионот.

Најчесто користената и преовладувачка состојка во кујните на Медитеранот е маслиновото масло.

Маслиновите дрвја преовладуваат низ целиот регион, а карактеристичното масло е главен извоз на многу медитерански земји.

Ова понекогаш горчливо масло се користи во различни јадења, и за готвење и за зачинување.

Самите маслинки се редовна состојка во медитеранската кујна.

 

Свежиот зеленчук доминира во медитеранската кујна, со широка разновидност и го презема централниот дел во јадењата низ целиот регион.

Иако постојат некои културни варијации, во овој регион најчесто се користат модрите патлиџани, артичоките, доматите, мешункастиот зеленчук, “Ромидот, печурките, краставиците и разновидните зелени лати најчесто се користат.

Зеленчукот се приготвува на Различен начин како печен, пржен, на скара или свеж во салати.

 

Месото обично се користи повремено во медитеранската viна, и во поголемиот дел од медитеранот има тенденција да биде на скара.

Камениот терен на Медитеранот ги ограничува циите за месо.

Козјото и овчото млеко исто така се користат во различни медитерански јадења, првенствено во облиците на јогурт и сирење.

Морската храна е примарен и распространет извор на протеини, кој се појавува во различни јадења.

 

Близината на Средоземното Море обезбедува лесен пристап до свежа морска храна, што прави тие често да се појавуваат во јадењата низ целиот регион.

Климата и географијата на регионот е природно погодна за одгледување на тревни растенија, и домашни и увезени

 

. Па затоа карактеристична е употребата на: босилек, оригано, мајчина душица, рузмарин, магдонос, коприва, нане, лук, тарагон, анасон и шафран.

Иако постојат заеднички елементи кои ги обединуваат кујните на Медитерано, но тоа не значајни регионални и културни разлики.

Медитеранот може да се дели на три кулинарски регионе: Источен Медитеран, ужна Европа и Северна Африка

 

Источната медитеранска кујна, која опфаќа некои блискоисточни кујни, ги опишува кулинарските традиции на: Грција, Турција, Сирија, Либан, Itaраел,

Палестина и Египет. Јогурт и свежи сирења како што се фета и халумин се истакнуваат во источната медитеранска кујна, јогуртот се појавува во различни рецепти за сосови, додека сирењето може да се приготви или да се користи неприготвено во различни рецепти

. Вкусовите на магдонос, нане и сок од лимон доминираат во медитеранското отвење, додека калинките

и оревите се редовни состојки во сосовите.

Зрната се користат во форма на ориз или део без квасец како пита и даваш. Јагнешко месо, овчо месо, живина и козјо месо се истакнати протеини и обично се приготвуваат на скара.

Јужно европската кујна, која ги опфаќа Италија, Јужна Франција и Шпанија, содржи специфични состојки што се разликуваат од останатите европски традиции за готвење и други медитерански земји.

За разлика од другите медитерански кујни, виното е истакнат елемент на јужно европското јадење и за подобрување на в

кусот на варените јадења и самостојно.

Свинското месо е исто така консумирано во овие земји повеќе од останатиот дел на Медитеранот и е поприсутно од останатите видови месо.

Северно африканската кујна се карактеризира со обилна употреба на зачини. Мароко, Алжир, Тунис и Либија редовно користат ким, коријандер, шафран, цимет, каранфилче, или. шафран и пиперка во своите традиции за готвење,

 

Сувото овошје како: кајсии и суво грозје често се појавува во северно африканската кујна, и самостојно и во варени јадења.

І Јагнешкото, овчото и козјото месо се доминантен протеин і во северно африканските јадења, иако пилешкото, па дури и говедското, редовно се појавуваат.

Мароканскиот тагин, бавно готвената чорба од месо, зеленчук и сос подготвен во конусен

керамички сад, е можеби најпрепознатливото ароматично и добро избалансирано медитеранско јадење.

Мени